Odpadnięcie z mundialu nie musi oznaczać końca kierunku. Reuters opisuje sytuację Szwecji po turnieju tak, że Graham Potter pozostaje centralną postacią przebudowy, która zaczęła się jeszcze po kryzysie kwalifikacyjnym.
Potter przejął zespół w trudnym momencie i doprowadził go na mundial przez ścieżkę barażową oraz Nations League. Sam awans nie rozwiązał wszystkich problemów, ale dał kadrze punkt zaczepienia po okresie, w którym brakowało stabilności.
To ważne, bo Szwecja nie jest w punkcie, w którym wystarczy jedna korekta. Mundial pokazał elementy, na których można budować, ale też obszary wymagające cierpliwości. Potter ma doświadczenie w pracy nad strukturą gry, więc naturalnie staje się twarzą projektu dłuższego niż sam turniej.
Ofensywa ma nazwiska, defensywa szuka filarów
Według Reutersa w reprezentacji widać potencjał z przodu. W kontekście dalszej kadry pojawiają się Dejan Kulusevski, Williot Swedberg i Roony Bardghji. To zestaw zawodników, wokół których można budować bardziej odważny model gry.
Największe pytanie dotyczy tyłów. Materiał wskazuje problem ze znalezieniem dominujących stoperów, czyli elementu, który przy planie Pottera może okazać się kluczowy. Bez stabilnej osi defensywy nawet najciekawsza ofensywa będzie musiała grać pod ciągłą presją.
Awans był początkiem, nie gotową odpowiedzią
Szwedzi nie wychodzą z turnieju z obrazem drużyny skończonej. Bardziej z zespołem, który dostał bolesną lekcję i wie, gdzie są luki. Dla Pottera najważniejsze będzie teraz przekucie mundialowego doświadczenia w trwałą strukturę. Jeśli federacja utrzyma kurs, przebudowa może wejść w etap mniej efektowny, ale ważniejszy dla przyszłości kadry.
Wymienieni zawodnicy dają kadrze energię i różne profile w ofensywie. Kulusevski wnosi doświadczenie z wielkiej piłki, Swedberg i Bardghji symbolizują świeższy kierunek. Przy takim materiale selekcjoner może szukać rozwiązań, które będą bardziej trwałe niż jednorazowa reakcja na odpadnięcie.
