Haiti jako pierwsze pożegnało się z MŚ 2026, ale jego ostatni mecz nie był tylko formalnością. Reuters opisuje reprezentację, która mimo porażki z Marokiem 2:4 zostawiła po sobie obraz drużyny odważnej, upartej i przekonanej, że wróci na wielką scenę.
Wynik boli, bo Haiti kończy turniej bez punktu. Historia jest jednak szersza. To był pierwszy mundial tej reprezentacji od 1974 roku, a w spotkaniu z Marokiem zespół dwukrotnie obejmował prowadzenie.
Dwa prowadzenia i pożegnanie kapitana
Reuters podaje, że trener Sebastien Migne mówił po meczu o drużynie, która pokazała, że zasłużyła na miejsce w turnieju. W tym zdaniu mieści się cały ciężar występu Haiti: sportowo za mało na fazę pucharową, emocjonalnie znacznie więcej niż sucha tabela.
Osobnym wątkiem jest Johny Placide. Kapitan i bramkarz wcześniej zapowiadał, że spotkanie z Marokiem będzie jego ostatnim występem w reprezentacji. Pożegnanie przyszło więc w meczu, w którym Haiti przegrało, ale przez długie fragmenty potrafiło zmusić rywala do pogoni.
Diaspora stała się częścią tej historii
Reuters zwraca też uwagę na znaczenie diaspory. Haiti nie grało kwalifikacji u siebie z powodu kryzysu bezpieczeństwa w kraju, więc wsparcie poza granicami miało dla tej drużyny większe znaczenie niż zwykły doping przy okazji mundialu.
Ten turniej nie przyniósł Haiti awansu ani punktów. Dał jednak drużynie moment, którego nie miała od ponad pół wieku, i punkt zaczepienia dla kolejnego projektu. Po meczu z Marokiem widać było porażkę, ale nie widać było końca opowieści.
Haiti może wracać z mundialu bez zdobyczy punktowej, ale z doświadczeniem, którego nie da się kupić sparingami. Dla młodszych zawodników sama obecność w takim meczu, przy takim tle i takiej presji, może stać się punktem odniesienia na kolejne lata.
